Iedere maand blik ik terug en kies ik mijn favoriete foto van de voorbije weken. Op 2 januari deden we onze eigen fotoshoot thuis: camera op het statief, het gezellig licht en gezelschap. Maar met een donkere wolk boven onze hoofden.
Zwanger met complicaties
Eind december veranderde alles…
De afgelopen weken kreeg mijn zwangerschap een andere wending. Tijdens een controle bij de gynaecoloog kwamen problemen met mijn placenta aan het licht. Een situatie die extra risico’s met zich meebrengt, vooral bij de geplande keizersnede.
Dan begon de mallemolen: doorverwijzing naar het UZ, extra controles, een MRI.
Artsen bereiden verschillende scenario’s voor: van een keizersnede met hopelijk beperkt bloedverlies tot een complexere operatie die meer herstel vraagt. Geen gesprekken die je zomaar van je afschudt.
Het is al zwaar geweest. Niemand kan voorspellen wat er gaat gebeuren en hoe het zal verlopen. En het moeilijkste van al: we zullen ons baby’tje niet zien geboren worden. En dat is een afstand die geen enkele mama de eerste uren zou mogen meemaken.
Leven met onzekerheid tijdens de zwangerschap
Het is vreemd hoe snel je perspectief verschuift wanneer je zwangerschap plots een extra medische lading krijgt. Wat eerst vanzelfsprekend leek, wordt fragieler. Wat later zou komen, wordt ineens nu.
En toch is dit ook een periode van vertraging geworden.
Omdat mijn lichaam duidelijke grenzen aangeeft. Omdat plannen minder belangrijk zijn dan aanwezig zijn. Omdat we bewuster samen zijn en de tijd nemen.
Onze baby doet het goed. Zij heeft gelukkig nergens last van. Ze groeit, beweegt en laat elke dag héééél duidelijk voelen dat ze er is. Los van de diagnose en medische opvolging, leeft zij nu al haar eigen kleine leven. Dat geeft vertrouwen.
Vroeger stoppen met werken
Het grootste en moeilijkste gevolg van dit alles?
Het grootste gevolg van dit alles is het meest ingrijpend: baby zal nog ietsje vroeger komen dan we hadden verwacht. Dat betekent ook dat ik vroeger dan gepland stop met werken. Dat is logisch he, en echt ook nodig. Maar eerlijk is eerlijk, gemakkelijk is anders.
Ik ben iemand die graag vooruit denkt, graag plant en het weegt op me om fotoshoots te moeten verzetten of annuleren. Om mensen te moeten teleurstellen, zelfs al weet ik dat het niet anders kan.
Ik moet nu zorgdragen voor mezelf en voor baby, dat is het belangrijkste.
Favoriete foto van januari
Maar los van alles dat er gaande is, kunnen we zelf voor onze lichtpuntjes zorgen he 😊 Deze geïmproviseerde fotoshoot thuis was mijn lichtpuntje. Dit zijn wij. En hij, hij is alles. Hij is er altijd.
Niet elke zwangerschap verloopt zoals gepland. Niet elke mama zit op een roze wolk. En dat mag benoemd worden. Ik weet dat erkenning zachter maakt, dat kwetsbaarheid soms ademruimte geeft.
We nemen het stap voor stap. Met vertrouwen in de medische zorg. Met liefde voor wat groeit. Maar ook met een gevoel van machteloosheid en angst.
Dit is ons verhaal, niet perfect en absoluut niet zoals ik het zou willen. Maar vanaf nu is het wel een deeltje van wie we zijn.
Tot over een paar maand ❤️ duim je voor ons en de best mogelijke start?
